@MonsterOnTour Tweets :
MonsterOnTour
20-11-2017 21:41 uur
Wij zitten weer veilig thuis op de bank na een schitterende reis. Foto's volgen snel. #herinneringen #israel #vakantie #monsterontour

MonsterOnTour
20-11-2017 07:49 uur
Dit uitzicht gaan we zeker missen. Wij zijn onderweg naar het vliegveld. #israel #dodezee #monsterontour #naarhuis

MonsterOnTour
19-11-2017 10:19 uur
Nieuws van @MonsterOnTour : From the north to the south

MonsterOnTour
19-11-2017 07:52 uur
Vandaag nemen wij afscheid van Eilat en de Rode zee. Vanmiddag zitten we aan de Dode zee. #eilat #rodezee #dodezee...

MonsterOnTour
17-11-2017 18:46 uur
Eilat, wat een stad. In zo'n groot hotel hebben we nog nooit geslapen. Vlak aan de rode zee. De weg ernaartoe was s...

MonsterOnTour
17-11-2017 07:54 uur
Vandaag rijden we vanuit het schitterende Tiberias helemaal naar het zuiden. We zullen eindigen in Eilat. #rodezee...

MonsterOnTour
16-11-2017 14:03 uur
Vandaag Beit She'an national park bezocht! Schitterend de overblijfselen uit de Romeinse tijd. #beitshean...

MonsterOnTour
15-11-2017 16:09 uur
Na een prima vlucht aangekomen in Israėl, een nieuw land op een nieuw continent. We slapen in Haifa vannacht....

MonsterOnTour
15-11-2017 07:00 uur
Onderweg naar Israėl :D #vakantie #monsterontour #israel

MonsterOnTour
09-11-2017 14:16 uur
Over 6 dagen is het zover! Dan zitten we in Israėl! Een nieuw land ontdekken en nieuwe herinneringen maken :D...

Oudere tweets »

Maputo & Ponta d'Ouro
Woensdag 26 juli 2017.

23-7-2017

Na een ontbijtje en een laatste blik op dit mooie oord gaan we samen met nog een hele groep mensen weer beginnen aan de toch door de duinen. Een van de duinen is erg stijl en doordat we te weinig snelheid hebben komen we niet omhoog. Paul de zoon van de eigenaren stapt met zijn 15 jaar achter het stuur en rijd de auto bijna probleemloos de duin op. Colin neemt het weer over, helaas vallen er halverwege de volgende heuvel een tafel en wat flessen uit de auto voor ons, hierdoor moeten we weer terug en een nieuwe poging ondernemen. Het zorgt voor veel gelach. Aangekomen in het dorpje bij de Maragra afslag stoppen we om de banden weer op te pompen. We zijn er na deze rit wel achter gekomen dat onze auto geen 4WD is en zelfs geen all-wheel drive. Gelukkig hebben we het toch gered met onze voorwiel aandrijving. We hebben besloten vandaag achter Bertie aan te rijden, wat betekend dat we vol gas door de dorpen rijden. Bij de afslag Costa do Sol, ja je leest het echt goed, stoppen we en nemen we afscheid. Wij gaan verder Maputo in waar Bertie en Paul richting de grens rijden. De Costa do Sol is duidelijk aan het veranderen. Aan de ene kant van de straat zien we de Afrikaanse verkopers met hun standjes en aan de andere kant de opkomst van de Chinezen, met veel grote erg luxueuze gebouwen. We stoppen bij een winkelcentrum en doen daar een bakkie en boodschappen. Geheel op de kaart die we bijhebben rijden we verder Maputo in. De weg die we volgen loopt geheel langs het strand. We komen aan bij Palmeiras Guesthouse. Het is en schitterende accommodatie, tot in de puntjes verzorgd en aangekleed. We vertekken te voet voor een hapje eten. Onderweg genieten we van de gemoedelijke sfeer die Mozambique biedt. Voor een Afrikaanse hoofdstad is het hier erg rustig en easy-going. We voelen ons dan ook prima op het gemak. We eten een heerlijke pizza en bestellen een salade bij de take-away. Normaal zouden we uit gaan eten in de avond, maar de receptioniste vertelde dat het lopend niet heel veilig is. Terug in de accommodatie genieten we van erg goede wifi en relaxen een beetje. Tegen de avond, tijdens een spelletje en een lekker koud biertje komt de eigenaresse even een praatje maken. Het blijkt dat het allemaal veiliger en gemoedelijker is dan we eerst dachten. Waarschijnlijk heeft dit ermee te maken dat veel mensen hier weinig Engels spreken en wij gaan Portugees. We eten onze salade en het heerlijke knoflookbrood voordat we weer terug gaan naar onze kamer. Het is hier allemaal erg gastvrij en we kunnen dan ook gewoon in de ontbijtzaal gebruik maken van het servies en bestek.

24-7-2017

We doen het deze morgen lekker rustig aan en na een toch wat bijzonder ontbijt, lees hartige gefrituurde hapjes, broodjes, fritatta en fruit, vertrekken we richting de ferry. We rijden langs het fort, dat er in onze ogen weinig bijzonder uitziet. We sluiten aan in de rij voor de veerboot. Er was ons al verteld dat we best wel eens een uur zouden moeten wachten. Tijdens het wachten passeren er verschillende verkopers. Anders dan we gewend zijn nemen ze snel genoegen met een simpel nee, bedankt. Erg prettig. We kopen een kaartje voor de ferry als deze eraan komt. Wanneer we bij de brug naar de ferry aankomen moet Samanta uitstappen en lopend verder. Het is een houten brug van rotte steigerplanken. Het is erg druk met zowel voetgangerrs als auto's. Colin parkeert de auto op aanwijzing van de medewerker van de veerboot en stapt dan ook maar uit. Vrijwel meteen worden we aangesproken door een donkere dame. Ze verteld dat ze in het toerisme werkt en is gevraagd om mee te helpen om het in Mozambique wat meer op te zetten. We maken een praatje en ook over ons eigen bedrijfje. Wanneer de ferry aankomt vraagt de dame of het een probleem is als ze een stuk meerijdt. Dit vinden we prima en met een extra passagier verlaten we de veerboot. Over een hobbelige zandweg van een kilometer of 10 komen we door Catembe aan bij een splinternieuwe asfaltweg. Hier kunnen we heerlijk verder rijden. We zeten de dame af bij de kruising die ze vraagt en rijden dan samen weer door. De asfaltweg is soms nog onderbroken door goede gravel, bijzonder om te zien. Na een hele tijd rijden door een rustig gebier komen we aan bij de laatste 10 km weg naar Ponta D'Ouro. Een zandweg. We laten de bande leeg en gaan ervoor. Helaas weten we ons al vrij snel vast te rijden op een weg waar niemand te bekennen is. We zoeken wat takken, graven wat onder de wielen, steken de takken eronder en terwijl Samanta duwt probeert Colin verder te komen. Helaas slippen de banden en komen we allesbehalve verder. We stappen uit en proberen iets te bedenken. In de verte zien we een auto silstaan om ook zijn banden leeg te laten. We zwaaien en lopen die kant uit. Ze hebben ons gezien en komen naar ons toe gereden. Een sleepje zit er niet in, want de benzine is bijna op, maar duwen is geen probleem. Er stappen 5 flinke mannen uit de auto. De bandenworden zo goed al helemaal leeg gelaten, er wordt her en der nog wat gegraven en dan duwen we met zijn zessen de auto. Gelukkig komen we vrij makkelijk los. We mogen achter hun aanrijden en dan laten ze ons de weg zien naar Ponta. We kunnen redelijk doorrijden nu en hebben vrij goede paden. Op de meeste kruisingen zijn er 3 routes, allemaal uiteindelijk dezelfde kant op, maar duidelijk een aandere ondergrond. Als we nog 1 km te gaan hebben valt de auto voor ons stil, we stoppen om te vragen wat er is, de benzine is op. Deze gasten zijn goed voorbereid met een lege 5 liter kan in de auto, vlakbij zit een pomp, dus een lift is niet nodig. We bedanken hen vriendelijk en nemen afscheid. Bij aankomst in Ponta zien we meteen al overal kraampjes met etenswaren en levensmiddelen. We volgen de borden naar Gala-Gala eco resort. We komen aan bij een schitterend klein resort. We slapen hier in een rieten hutje. Nadat we onze spullen in de hut hebben gezet gaan we met de auto op pad voor een late lunch. Nu alle adrenaline begint uit te werken merken we eigenlijk pas dat we ontzettende honger hebben. Op het dakterras van het mango cafe eten we lekkere wraps en genieten van een lokaal biertje. We besluiten een rond te gaan neuzen in de vele winkeltjes die hier zitten met souvenirtjes. In alle winkels verkopen ze houten auto's, we maken de opmerking dat er geen Unimog bij zit. Al vrij snel wordt er gekeken of deze gemaakt kan worden en wat dit gaat kosten. We dingen ongeveer de helft van het bedrag af en stemmen ermee in. Woensdagochtend is onze houten Unimog klaar. We zien nog meer leuke dingen en vragen alvast naar de prijzen. In de avond gaan we een lekker vers visje eten in een Afrikaans aandoend restaurantje.

25-7-2017

Na een lekker ontbijtje zijn we over het resort naar het strand gelopen. We kwamen er aan net voor laag tij en konden zo de rock pools bewonderen. We hebben gedurende 7 km genoten van de zon en het water. Steeds als we dachten erin te kunnen lpen kwam er wer een grote golf aan waardoor we tot boven de knieeėn nat werden. De zee is hier minder goed te voorspellen dan in Nederland. We eten her en der een hapje en doen vooral lekker weinig vandaag. In de avond eten we bij het Love Cafe. De aankleding voelt ook erg romantisch. Heerlijke avond,

26-7-2017

We hebben ons ontbijtje en een praatje met Mandy, een van de eigenaren. We gaan nog even terug naar de curio market waar we onze uit hout gesneden Unimog/Monster ophalen. Ook kopen we van de overige meticals nog een souvernir. We gaan terug naar de lodge. Hier wacht iemand op ons die ons de juiste paden naar de grens laat zien. Als we net Ponta vertrekken staat er al meteen een busje vast. Op aanwijzing van onze " voorrijder" gaan we er vol gas langs. Maar voordat we passeren komen er nog een aantal tegenliggers waaronder een Fiat Panda. Vrijwel moeiteloos volgen we voor een half uur onze volgauto door het losse zand en zandduinen. De grenspost hier slaat eigenlijk nergens op, zeker niet in vergelijking met de vorige grens. Er zijn 2 kantoortjes op loopafstand van elkaar die de Mozambiquaanse en de Zuid-Afrikaanse helft voorstellen. Als je een keer zou zuchten ben je al over de grens hier. We halen onze stempels en rijden eindelijk de geasfalteerde wereld weer in. Dit is een heerlijk gevoel na zoveel los zand. We rijden iets meer dan 100 km door een gebied wat lijkt op heide. Onze lunch vandaag bestaat uit een hamburger met slappe friet. We komen aan in St. Lucia met een regenbui. Voor Budget Safari stoppen we even bij een van de lodges die we boeken, het is prettig om een gezicht bij de namen te hebben. Vervolgens checken we in bij onze eigen accommodatie. Een prima accommodatie aan de hoofdstraat. We genieten van een heerlijke douche en gaan vervolgens de stad in. We lopen het kantoortje in voor het boeken van een walvissafari en gaan dan een drankje doen. In de avond gaan we eten bij de Ocean's Basket, volgens de eigenaar hier heb je daar het beste seafood. En we genieten er dan ook met vole teugen van de calamari, calamariheads, kingklipper, mosselen en garnalen.

 Deel dit bericht via:
Share via Twitter


Geen Facebook? Reageer dan via ons contactformulier, vinden we leuk!

Monster On Tour | Hosting, layout & webdevelopment: Berkie Internet Solutions © 2012-2018.